เมื่อวานได้มีโอกาสไปร่วมงานขึ้นบ้านใหม่ของพระตีชัยประเสริฐ บ้านห้วยหินลาดใน มีเพื่อนร่วมทางคือลูกสาวคนโต โมโม่ ที่เคยมาหมู่บ้านนี้หลายครั้งแล้ว ครั้งแรกมีอายุแค่เดือนเดียว หลายคนเห็น Momo ทาง Facebook พอมาเยี่ยมด้วยตัวเองจริงๆก็ตื่นเต้น มาพูดคุยและชื่นชมกันใหญ่ ว่าสวยเหมือนแม่
หวัดดีจัดงานได้น่ารักเพราะเป็นการเลี้ยงผีหรือจิตวิญญาณของบ้านและป่าเขา ไม่ได้เลี้ยงพระเหมือนบ้านเรา แต่เลี้ยงเพื่อนเพื่อนและชาวบ้านที่ได้มาช่วยกันต่อเติมบ้านนี้ น้ำใจของเพื่อนบ้านคือพระนั่นเอง ทำน้ำเงี้ยว หม้อใหญ่มาก เลี้ยงคนได้ทั้งหมู่บ้าน มีแกงออมหมูและแกงขนุน หมูก็เป็นตัวที่เลี้ยงเองมาสองสามปีแล้ว ปกติก็จะใช้ในงานแต่งแต่งงานด้วย แต่ลูกสาวคนโตของเค้าบอกว่ายกให้เป็นอาหารของการขึ้นบ้านใหม่แล้วกัน หมูตัวนี้น้ำหนักประมาณ 70 กิโลกรัม ก็น่าจะคุ้มค่ากับโอกาสนี้
ได้นั่งฟัง พะตีเล่าเรื่องหลายเรื่องที่น่าสนใจเกี่ยวกับป่าและไฟ มนตรีมองว่าไม่เห็นด้วยกับการชิงเขาโดยเฉพาะเผาป่า เพราะจะทำให้ป่าเต็งดังไม่วิวัฒนาการกลายเป็นป่าดิบเขาหรือดิบแล้งที่มีมีคุณค่าทางธรรมชาติมากกว่า ไม่ว่าหลายคนจะมองว่าป่าเต็งรังที่เต็มไปด้วยไม้เนื้อแข็งที่มีมูลค่าสูงทางเศรษฐกิจ เช่นไม้สักไม้ประดู่ไม้ตะเคียนและอื่นๆ แต่ถ้าหากเปรียบเทียบประโยชน์ทางธรรมชาติแล้ว การอุ้มน้ำของป่าดิบขาวและดินแรง ที่เรียกว่า evergreen forest มีสูงกว่ามาก ดังนั้นเรื่องนี้จึงต้องมองอย่างรอบคอบและสมดุลย์
ดีใจที่ได้เดินทางมาเยี่ยมหมู่บ้านครั้งนี้เพราะว่าไม่ได้มาเมื่อปีที่แล้วเนื่องจากไม่ได้จัด นิเวศน์ภาวนา ที่นี่ เสียโอกาสเอาแกงฮังเลมาฝาก ฉันด้วยเป็ดย่างและหมูกรอบเจ้าอร่อยจากเชียงรายด้วย
ค้นพบว่าตัวเองเดินขึ้นดอยไม่มีหอบแล้ว แสดงว่าการออกกำลังกายที่ผ่านมาเริ่มได้ผลดี