การปล่อยคือความรัก

การปล่อยคือความรัก

จะกอดไว้แน่นเกินไป ใจมืดบอด
ดอกไม้กอด กลับโรยร่วง ไม่งามนัก
นกถูกขัง ปีกหักเพราะรักลวงนัก
กรงที่ทัก ว่าคือรัก—คือหลงทาง

ความรักแท้ มิใช่โซ่ มิใช่กำแพง
ไม่ใช่แรงที่เหนี่ยวรั้งด้วยความหมาง
หากคือเสียง แผ่วเบา เบาดังบาง
บอกให้ย่าง ก้าวไปตามใจตน

การปล่อยเธอ มิใช่การสูญเสีย
แต่เปิดเผยให้เธอเปล่งแสงตน
ไม่ใช่ของฉัน มิใช่ใครจะควบคุม
แต่คือฝัน ดวงดาว ลมอิสระลอยวน

หากต้องร้องไห้ ขอให้ใจใสสะอาด
ไม่ใช่เพราะอาฆาต หรือโศกหม่น
แต่เพื่อน้ำตาหลั่งชำระใจตน
เปิดทางให้รักล้น อย่างเบิกบาน

ไปเถิด หากรักยังทออยู่ในลมหายใจ
จะไม่พันธนาการ ไม่เรียกร้องให้วุ่นวาย
แต่จะร่ายรำดั่งสายลมพลิ้วพราย
การปล่อยให้เป็นไป…คือรักแท้ไม่เปลี่ยนใจ.